حالمــــان بد نيست غم کم مي خوريم
کم که نه، هر روز کم کم مـي خوريم
آب مـــــي خـــواهم سرابم مــي دهند 
عشـــــق مي ورزم عـــذابم مي دهند 
خود نميدانم کجا رفتــــم بـــــه خواب 
از چه بيدارم نکــــــــردي آفــــــــتاب 
خنـــــــجري بر قــــــلــب بيمارم زدند 
بي گنـــــــــــاهي بــــودم و دارم زدند 
دشنه اي نامــــــرد بـــــرپشتم نشست 
از غم نامردمي، پــــشتم شـــــــکست 
عشق آخر تيــــــشه زد بر ريـــشه ام 
تيشـــــه زد بر ريـــــشه ي انديشه ام 
عشق اگر اين است مرتـــــد مي شوم 
خوب اگر اين است من بــــد مي شوم 
بس کن اي دل نابساماني بــــس است 
کافــرم ديگر مسلمانــــــي بــس است 
در مـــــــيان خلق سر در گــــــم شدم
عاقبــت آلــــــوده ي مــــــردم شـــدم
بعد از اين بــــا بي کسي خــو مي کنم 
هر چه در دل داشتــــم رو مــــي کـنم